Хичээлийн бэлтгэл дээр юуг заавал урьдчилж авах хэрэгтэй, юуг хичээл эхэлсний дараа шийдэх нь зөв бэ?
8 сарын сүүлийн өдрүүдэд эцэг эхчүүдэд нэг л мэдрэмж төрдөг.
“Бүх юмаа одоо л авч амжих хэрэгтэй.”
Дэвтэр дуусах вий. Хавтас олдохгүй болох вий. Хүүхэд бусдаасаа дутуу зүйлтэй очих вий. Багш эхний өдөр ямар нэгэн зүйл нэхвэл яах вэ. Хямдрал дуусчихвал яах вэ. Дараа дэлгүүр хэсэх зав гарахгүй бол яах вэ.
Ингээд нэг мэдэхэд сагс дүүрчихсэн байдаг.
20 дэвтэр хэрэгтэй байсан уу, 40 байсан уу?
Нэг пенал хангалттай байсан уу, хоёр хэрэгтэй байсан уу?
Хавтас ямар хэмжээтэй байхыг багш хэлсэн бил үү?
Зургийн хэрэгсэл яг энэ хэмжээгээр хэрэгтэй юу?
Тэр гоё наалт, нэмэлт бал, чимэглэл үнэхээр хэрэгцээ байсан уу?
9 сарын 1 өнгөрч, хүүхэд хичээлдээ хэд хоног яваад эхлэхэд хамгийн сонирхолтой зүйл гарч ирдэг.
Хичээлийн шинэ жилийн өмнө “заавал авах ёстой” мэт санагдсан зарим зүйл үнэндээ тийм ч яаралтай байгаагүй нь тодорхой болдог.
Энд “хэрэггүй” гэдэг нь тухайн бүтээгдэхүүн хэзээ ч ашиглагдахгүй гэсэн үг биш.
Харин:
“9 сарын 1-нээс өмнө заавал бөөндөж авах шаардлагагүй байсан зүйл”
гэсэн утгаар ярьж байна.
Хичээл эхэлсний дараа хүүхдийн анги, багшийн шаардлага, хичээлийн хуваарь, хэрэглээний хурд, хүүхдийн өөрийн дадал тодорхой болж эхэлдэг. Тэр үед худалдан авалтын шийдвэр ч илүү амар болдог.
Тиймээс энэ нийтлэлээр хичээлийн хэрэгсэл бэлдэхдээ юуг түрүүлж авах, юуг хүлээх, юуг хэрэглээ гарсны дараа нөхөж авах нь илүү оновчтой болохыг ярья.
9 сарын 1-нээс өмнө яагаад бид хэрэгтэйгээсээ илүү зүйл авдаг вэ?
Хичээлийн шинэ жил бол жирийн нэг худалдан авалтын үе биш.
Эцэг эхийн хувьд хүүхдээ шинэ хичээлийн жилд бэлэн байлгах гэсэн хариуцлагатай холбоотой.
Тиймээс худалдан авалтын шийдвэр зөвхөн “энэ бүтээгдэхүүн хэрэгтэй юу?” гэсэн асуултаар явдаггүй.
Үүн дээр:
“Хүүхдээ дутуу бэлдчих вий.”
“Бусад хүүхэд бүгд аваад ирсэн байвал яах вэ?”
“Эхний өдөр багш нэхвэл?”
“Дахин дэлгүүр явах зав гарахгүй.”
“Одоо авчихвал санаа амар.”
гэсэн бодлууд давхар орж ирдэг.
Үүнийг муу зүйл гэж хэлэхгүй.
Хүүхдээ сайн бэлдэх гэсэн л хүсэл.
Гэхдээ яг энэ үед “санаа амрахын тулд худалдан авах” болон “бодитоор хэрэгтэй учраас худалдан авах” хоёр холилдох эрсдэлтэй.
Жишээ нь нэг хүүхдэд бүтэн жилийн турш харандаа хэрэгтэй нь үнэн.
Гэхдээ бүтэн жилийн хэрэглэх бүх харандааг 8 сарын 30-нд авах шаардлагатай юу?
Дэвтэр хэрэглэнэ.
Гэхдээ хичээл бүр хэдэн хуудастай, ямар шугамтай дэвтэр хэрэглэхийг урьдчилж таах хэрэгтэй юу?
Хавтас хэрэг болно.
Гэхдээ багшийн шаардлага тодорхой болоогүй үед өнгө, хэмжээ, төрлийг нь урьдчилж бөөнөөр авах зөв үү?
Эндээс хичээлийн бэлтгэлийн хамгийн хэрэгтэй зарчим гарч ирнэ.
Хичээлийн шинэ жилд хэрэг болох бүх зүйл = 9 сарын 1-нээс өмнө авах ёстой бүх зүйл биш.
Хичээлийн хэрэгслийг 3 өөр төрөл гэж хараарай
Худалдан авалтаа амар болгохын тулд хичээлийн хэрэгслийг гурван төрөл болгон бодож болно.
Нэгдүгээрт, эхний өдрөөс шууд хэрэглэх зүйлс байна.
Хүүхэд сургуульдаа очиход цүнх, үндсэн бичгийн хэрэгсэл, хэдэн дэвтэр, харандаа, баллуур зэрэг энгийн зүйлс хэрэгтэй.
Хоёрдугаарт, багш эсвэл хичээлийн бодит шаардлага тодорхой болсны дараа авах зүйлс байна.
Дэвтрийн төрөл, хавтасны тодорхой хэмжээ, зарим хичээлийн тусгай хэрэгсэл, бүтээлийн материал зэрэг нь энд орж болно.
Гуравдугаарт, хэрэглээний явцад нөхөж авах зүйлс байна.
Бал, харандаа, дэвтэр, цавуу, өнгийн цаас гэх мэт хэрэглэгдэхүүн эхний өдөр бүтэн жилийн нөөцөөр байх албагүй.
Энэ гурвыг ялгачихвал “бүхнийг одоо” гэсэн дарамт эрс буурна.
1. Хэт олон дэвтэр
Дэвтэр бол сурагчийн хамгийн үндсэн хичээлийн хэрэгслийн нэг.
Тиймээс хичээлийн шинэ жилийн өмнө олон дэвтэр авах нь буруу мэт сонсогдож магадгүй.
Гэхдээ асуудал нь “дэвтэр авах уу?” дээр биш.
Яг хэдийг, ямар төрлөөр авах вэ? гэдэг дээр байдаг.
Бага ангийн сурагчид болон ахлах ангийн хүүхдүүдийн дэвтрийн хэрэглээ ижил биш.
Хичээл бүрийн шаардлага ч өөр байж болно.
Зарим хичээлд дөрвөлжин дэвтэр, заримд тууш, заримд илүү олон хуудастай дэвтэр хэрэг болж болно.
Тэгвэл 8 сарын сүүлээр таамгаар их хэмжээгээр авсан дэвтэр дундаас зарим нь удаан хугацаанд шүүгээнд үлдэх боломжтой.
Хүүхдийн дэвтэр хэзээ ч хэрэггүй болно гэсэн үг биш.
Харин буруу төрөл, буруу хэмжээ эсвэл хэт олон тоогоор урьдчилж авах шаардлагагүй гэсэн санаа.
Эхний хэдэн өдөрт хэрэглэх үндсэн дэвтрээ бэлдээд, хичээл тус бүрийн шаардлага тодорхой болсны дараа нэмж авах нь илүү бодитой сонголт.
Ялангуяа анх сургуульд орж байгаа хүүхдийн хувьд эцэг эх өөрийн сурагч байсан үеийн туршлагаар бүхнийг таах гэж оролдох хэрэггүй.
Одоогийн багшийн шаардлагыг дагах нь хамгийн амар.
2. Өнгө, хэмжээ нь тодорхойгүй хавтас
Хавтас бол хичээлийн жилийн турш хэрэг болдог бүтээгдэхүүн.
Гэхдээ хавтасны төрөл олон.
Дэвтрийн хавтас, файлын хавтас, бүтээлийн хавтас, цагирагтай хавтас, нүхтэй хавтас гэх мэт зориулалт өөр.
Тиймээс:
“Хавтас хэрэг болно.”
гэдэг үнэн ч:
“Яг энэ хавтсыг 10 ширхэг аваад тавья.”
гэдэг шийдвэр заавал зөв биш.
Ялангуяа багш тодорхой хэмжээ, өнгө, төрөл зааж болох нөхцөлд урьдчилж их хэмжээгээр авах нь эрсдэлтэй.
Эхний өдөр хүүхэд хавтасгүй очвол хичээлдээ орж чадахгүй гэсэн дүрэм бүх тохиолдолд байхгүй.
Харин багшийн шаардлага тодорхой болсон хойно нь зөв төрлийг авах нь “аваад дахин солих” давхар худалдан авалтаас сэргийлнэ.
Энэ бол 9 сарын 1-нээс хойш хэрэггүй болдог бүтээгдэхүүн биш.
9 сарын 1-нээс өмнөх таамгаар сонгосон хувилбар нь хэрэггүй болж болох бүтээгдэхүүн юм.
Ялгаа нь энд бий.
3. Бүтэн жилийн бал, харандааны нөөц
Бал, харандаа байнга дуусдаг.
Тиймээс эцэг эх:
“Олон авчихвал бүтэн жил санаа амар.”
гэж боддог.
Логиктой сонсогдож байна.
Гэхдээ хүүхдийн бодит хэрэглээг хараагүй байхад бүтэн жилийн хэмжээг таах амаргүй.
Зарим хүүхэд нэг бал удаан хэрэглэнэ.
Зарим нь байнга гээдэг.
Зарим хүүхэд тодорхой загварын балд дасдаг.
Заримд нь тухайн бал барихад эвгүй байж болно.
Харандаа ч ялгаагүй.
Эхний үед цөөн ширхэг авч хэрэглүүлээд, хүүхэд ямар бүтээгдэхүүнийг эвтэйхэн хэрэглэж байгааг харах боломжтой.
Дараа нь хэрэглээ нь тогтворжсон бүтээгдэхүүнээс нөөцөлж болно.
Энд бас нэг давуу тал бий.
Хүүхэд хичээлийн хэрэгслээ арчлах дадалтай болж байгаа эсэхийг ажиглана.
Өдөр бүр бал, харандаагаа гээгээд байвал асуудлыг “илүү олон бал худалдаж авах”-аар шийдэхээс өмнө хадгалалтын дадлыг нь засах хэрэгтэй байж болно.
Тиймээс хэрэглэгдэхүүн дуусах боломжтой гэдэг нь бүх жилийн хэрэглээг эхний өдөр бэлэн байлгах ёстой гэсэн үг биш.
4. Хоёр, гурван пенал
Пенал бол хүүхдүүдийн дуртай сонголтын нэг.
Өнгө, зураг, загвар олон.
Шинэ хичээлийн жилээр хүүхэд шинэ пенал авах хүсэлтэй байх нь хэвийн.
Гэхдээ заримдаа:
нэгийг сургуульд,
нэгийг гэрт,
нэгийг зураг урлалд,
бас нэг жижиг пенал
гэж нэмэгдсээр хэрэглээнээсээ олон болчихдог.
Хүүхэд нэг пеналдаа хэрэгтэй зүйлээ эмхэлж сурч амжаагүй байхад олон савтай болгох нь заримдаа бүр эсрэгээрээ будлиан үүсгэдэг.
“Хөх бал хаана байна?”
“Нөгөө пеналд.”
“Харандаа?”
“Гэрийн пеналд үлдсэн.”
Ингээд олон зүйлтэй боловч хэрэгтэй мөчдөө олдоггүй нөхцөл үүснэ.
Эхний үед өдөр тутмын үндсэн хэрэглээгээ багтаах нэг тохиромжтой пеналтай байхад хангалттай байж болно.
Хэрэглээний бодит шаардлага гарвал дараагийн зориулалтын савыг сонгоно.
Пенал авахдаа “гоё харагдаж байна уу?” гэдгээс гадна:
хүүхэд өөрөө нээж хааж чадах уу,
доторх зүйлээ хурдан олж чадах уу,
цүнхэнд хэт их зай эзлэх үү,
хүнддэх үү
гэдгийг бодох нь илүү чухал.
5. Бүх төрлийн зураг урлалын хэрэгслийг нэг дор авах
Зураг, бүтээлийн хичээлд олон төрлийн бүтээгдэхүүн хэрэг болдог.
Өнгийн харандаа, тосон харандаа, усан будаг, гуашь, бийр, цавуу, өнгийн цаас, хайч, баримлын шавар гээд жагсаалт урт.
Ингээд эцэг эх:
“Ямар ч байсан хэрэг болно.”
гээд бүгдийг нь урьдчилж авах тохиолдол бий.
Гэхдээ яг ямар бүтээгдэхүүн, ямар хэмжээ, ямар өнгөний багц хэрэглэх нь анги, хөтөлбөр, багшийн ажлаас хамаарч болно.
Хүүхэд эхний хоёр долоо хоногт огт ашиглахгүй зүйл ч байна.
Тиймээс үндсэн, өргөн хэрэглээний зүйлээ авч болох ч бүх хувилбарыг нэг дор бөөндөх шаардлагагүй.
Энэ нь мөн хүүхдийн сонирхлыг ойлгоход тусална.
Зарим хүүхэд будгаар ажиллах дуртай.
Зарим нь өнгийн харандаагаар илүү удаан сууна.
Зарим нь баримлын шаварт сонирхолтой.
Сургуулийн шаардлагаас гадна гэрийн бүтээлч хэрэглээг тусдаа авч үзвэл худалдан авалт илүү утгатай болно.
“Хичээлд хэрэгтэй” болон “гэрийн хоббид хэрэгтэй” гэдгийг нэг сагсанд холихгүй байх нь сайн арга.
6. Тренд болсон ч бодит хэрэглээгүй аксессуар
Хичээлийн шинэ жилийн өмнө сурагчийн бараа бүтээгдэхүүн хамгийн өнгөлөг болдог.
Чимэглэлтэй үзэг.
Түлхүүрийн оосор.
Том унжлагатай цүнхний аксессуар.
Наалт.
Тэмдэглэлийн жижиг хэрэглэл.
Олон тасалгаатай organizer.
Сонирхолтой загвартай жижиг эд зүйлс.
Эдгээр нь буруу бүтээгдэхүүн гэсэн үг биш.
Хүүхдийн өөрийн хэв маяг, сэтгэл хөдлөлд чухал байж болно.
Гэхдээ эхний ээлжийн “хичээлийн зайлшгүй хэрэгсэл” болон “өөртөө таалагдсан нэмэлт зүйл” хоёр өөр ангилал.
Энэ ялгааг хүүхэдтэйгээ ярилцах нь бүр худалдан авалтаас илүү үнэ цэнтэй.
Жишээ нь:
“Эдгээрээс хичээлдээ яг хэрэгтэй зүйлээ эхлээд сонгоё. Дараа нь нэмэлт гоё зүйлээсээ нэгийг сонго.”
гэсэн дүрэм тавьж болно.
Ингэснээр хүүхдийн сонголтыг бүрэн хорихгүй.
Гэхдээ бүх хүслийг “хичээлийн хэрэгцээ” гэж нэрлэхгүй.
9 сарын 1 өнгөрөөд хүүхэд бодит хичээлийн орчиндоо ороход өөрөө ч юуг үнэхээр ашигладаг, юуг зүгээр л гоё санагдсан учраас хүссэнээ ойлгож эхэлнэ.
7. Гэрт аль хэдийн байгаа давхардсан хэрэгслүүд
Шинэ хичээлийн жил гэдэг “бүх зүйл шинэ байх ёстой” гэсэн үг биш.
Өнгөрсөн жилийн:
шугам,
хайч,
үзүүрлэгч,
пенал,
өнгөний харандаа,
бийр,
зарим хавтас,
цүнх
ашиглах боломжтой хэвээр байж болно.
Гэхдээ хичээлийн бэлтгэл эхлэхэд хамгийн амархан хийх зүйл бол шууд дэлгүүр орох.
Хамгийн үр дүнтэй эхний алхам харин гэртээ байгаа зүйлээ шалгах байдаг.
Хүүхэдтэйгээ хамт ширээн дээр бүх хэрэгслийг гарга.
Ажиллаж байгаа эсэхийг үз.
Цэвэрлэж болохыг цэвэрлэ.
Бүрэн хэрэглэж болохыг үлдээ.
Дууссан, эвдэрсэн, үнэхээр солих шаардлагатайг тусад нь гарга.
Ингээд худалдан авалтын жагсаалтаа гаргавал “шинэ хичээлийн жил” гэдэг шалтгаанаар давхар зүйл авах нь багасна.
Энэ нь хүүхдэд ч нэг дохио өгдөг.
Шинэ зүйл авах нь автоматаар зөв сонголт биш. Одоо байгаа зүйлээ зөв ашиглах нь бас сонголт.
8. Одоохондоо ороогүй хичээлийн тусгай хэрэгсэл
Зарим бүтээгдэхүүн улирал эсвэл тодорхой хичээл дээр хэрэг болдог.
Гэхдээ эцэг эх жилийн бүх боломжит хичээлийг төсөөлөөд эхний өдөр бүхнийг бэлдэж эхэлбэл жагсаалт хэт урт болно.
“Дараа нь гортиг хэрэг болбол?”
“Нотны дэвтэр хэрэгтэй бол?”
“Тусгай зургийн материал нэхвэл?”
“Флаш карт ашиглах болов уу?”
Эдгээр асуултын заримын хариуг хичээл эхэлсний дараа маш амархан мэдэж болно.
Яг хэрэгтэй болоход нь авах боломжтой зүйл бол “эхний өдрийн зайлшгүй хэрэгцээ” биш.
Тиймээс худалдан авалтын жагсаалтдаа:
ОДОО
БАГШААС ШАЛГААД
ДАРАА ХЭРЭГЦЭЭ ГАРВАЛ
гэсэн гурван ангилал гаргахад л болно.
Хамгийн сайн жагсаалт урт жагсаалт биш.
Шийдвэр гаргахад амар жагсаалт юм.
9. Бүтэн жилийн нөөц
“Одоо нэг мөсөн авъя.”
Энэ өгүүлбэр хичээлийн шинэ жилийн худалдаанд хамгийн их хэлэгддэг үгсийн нэг.
Зарим бүтээгдэхүүн дээр энэ нь зөв байж болно.
Тогтмол хэрэглэдэг, хүүхдэд тохирдог нь батлагдсан, хадгалахад асуудалгүй бүтээгдэхүүн дээр нөөцлөх сонголт хийж болно.
Гэхдээ шинэ бүтээгдэхүүн, шинэ анги, шинэ багш, шинэ хэрэглээний үед эхлээд бага хэмжээгээр турших нь эрсдэл багатай.
Жишээлбэл хүүхэд өмнө нь хэрэглэж байгаагүй балнаас 20 ширхэг авлаа гэж төсөөлье.
Хэд хоногийн дараа хүүхэд:
“Энэ бал гулгаад байна.”
“Барихад эвгүй.”
“Багш өөр төрлийн бал хэрэглээрэй гэсэн.”
гэвэл үлдсэн нөөц хэрэггүй болно.
Нөөцлөхөөс өмнө product fit-ээ мэдэх хэрэгтэй.
Энэ бол том бизнесийн худалдан авалт дээр ч байдаг зарчим.
Эхлээд тохирч байна уу?
Дараа нь хэмжээг нэмэгдүүл.
Хүүхдийн хичээлийн хэрэгсэл дээр ч яг адил.
Тэгвэл 9 сарын 1-нээс өмнө юуг заавал бэлдэх вэ?
Энэ нийтлэл “юу ч битгий аваарай” гэсэн санаа биш.
Эсрэгээрээ.
Хүүхэд эхний өдөр хичээлдээ тайван явах хэмжээний үндсэн бэлтгэлтэй байх ёстой.
Гэхдээ үндсэн бэлтгэл болон бүтэн жилийн нөөц хоёр өөр.
Эхний өдрийн зорилго:
хүүхдийг бүх зүйлээр дүүргэх биш, хичээлээ эхлэхэд саадгүй хэмжээнд бэлдэх.
Энгийнээр бодъё.
Хүүхэд сургуульдаа очно.
Бичих зүйл хэрэгтэй.
Дэвтэр хэрэгтэй.
Хэрэгслээ хийх сав хэрэгтэй.
Хичээлийнхээ үндсэн бэлтгэлтэй байх хэрэгтэй.
Харин яг хэдэн ширхэг, ямар загвар, ямар нэмэлт хэрэглэгдэхүүн хэрэгтэй болох нь дараагийн өдрүүдэд тодорхой болж болно.
Энэ ялгааг ойлгочихвол худалдан авалт дээрх “амжихгүй бол яах вэ?” гэсэн дарамт багасна.
9 сарын эхний 7 хоногийг “бодит хэрэгцээ тодорхойлох долоо хоног” болго
Хичээлийн эхний долоо хоног бол зөвхөн хүүхэд шинэ хуваарьтаа дасдаг хугацаа биш.
Эцэг эхийн хувьд ч худалдан авалтын бодит мэдээлэл цуглуулах хугацаа.
Энэ долоо хоногт ажиглаарай.
Ямар дэвтэр бодитоор ашиглаж эхлэв?
Ямар хэрэгсэл өдөр бүр цүнхэнд явж байна?
Юу гэртээ үлдэж байна?
Багш ямар нэмэлт шаардлага өгсөн бэ?
Ямар бүтээгдэхүүн хүүхдэд эвтэйхэн байна?
Юуг байнга гээж байна?
Юу хэт хүнд байна?
Юуны нөөц үнэхээр хурдан дуусч байна?
Энэ мэдээлэл 8 сарын 30-нд байгаагүй.
Харин 9 сарын эхний долоо хоногт бий болно.
Тэгээд хоёр дахь худалдан авалт эхнийхээсээ илүү зөв болно.
Хүүхдийн бодит хэрэглээнд тулгуурласан учраас.
“ОДОО — ХҮЛЭЭ — НӨХ” гэсэн 3 хайрцгийн арга
Хичээлийн хэрэгсэл бэлдэх хамгийн энгийн аргуудын нэг бол худалдан авалтын жагсаалтаа гурван хэсэгт хуваах.
ОДОО
Эхний өдөр, эхний хэдэн хичээлд хэрэгтэй үндсэн зүйлс.
ХҮЛЭЭ
Багш, хичээл, хэмжээ, өнгө, төрөл тодорхой болох шаардлагатай бүтээгдэхүүн.
НӨХ
Дуусах үед нь нэмж авдаг хэрэглэгдэхүүн.
Энэ системийн хамгийн сайн тал нь “авахгүй” гэсэн үг биш.
Зүгээр л худалдан авах зөв цагийг тодорхойлдог.
Ингэснээр хүүхэд хэрэгтэй зүйлгүй үлдэхгүй.
Эцэг эх ч бүхнийг нэг өдөр шийдэх шаардлагагүй болно.
Бага ангийн хүүхэдтэй эцэг эхэд яагаад энэ арга илүү хэрэгтэй вэ?
1–2-р ангийн хүүхдийн хувьд хичээлийн хэрэгсэл зөвхөн “байх” хангалтгүй.
Хүүхэд өөрөө ашиглаж чадах хэрэгтэй.
Нээж хааж чадахгүй пенал.
Хэт том хайч.
Хэт хүнд цүнхэнд хийсэн олон нэмэлт хэрэгсэл.
Олохын тулд бүх юмаа асгах шаардлагатай organizer.
Хүүхдийн гаранд эвгүй бал.
Энэ бүхэн technically “хичээлийн хэрэгсэл” мөн.
Гэхдээ тухайн хүүхдэд тохирохгүй бол бодит хэрэглээ бага.
Тиймээс бага ангийн хүүхдийн хэрэгслийг сонгохдоо эхний долоо хоногийн ажиглалт маш үнэ цэнтэй.
Хүүхэд аль зүйлээ өөрөө хэрэглэж байна?
Юун дээр байнга тусламж авч байна?
Юуг гээж байна?
Юуг мартдаг вэ?
Юу нь цүнхэндээ багтахгүй байна?
Энэ мэдээллийн дараа нэмж авах хэрэгслийн сонголт илүү зөв болно.
Дунд, ахлах ангийн сурагчид өөрсдөө сонголтод оролцох хэрэгтэй
Хүүхэд томрох тусам хэрэгслийн сонголтод өөрөө оролцох боломж нэмэгдэнэ.
Ямар дэвтэр дээр тэмдэглэл хийхэд эвтэй вэ?
Ямар бал удаан бичихэд тохиромжтой вэ?
Хэдэн өнгийн тодруулагч бодитоор ашигладаг вэ?
Флаш карт хэрэглэх үү?
Хавтас хэрэглэдэг үү?
Тэмдэглэлийн дэвтэр ашиглах уу?
Эдгээрийг эцэг эх тааж авахаас илүү сурагчаас өөрөөс нь асуух нь амар.
Ялангуяа 6–12-р ангийн хүүхдийн хувьд “томчууд бэлдээд өгсөн сагс” биш, өөрийн суралцах хэв маягтайгаа нийцсэн хэрэгсэл илүү үнэ цэнтэй.
Хүүхэд худалдан авалтад оролцох тусам:
хэрэгслээ арчлах,
хэрэглээгээ хянах,
дуусахаас нь өмнө мэдэгдэх,
өөрийн хэрэгцээг ялгах
чадвар ч нэмэгдэнэ.
Бэлэн багц авах нь буруу юу?
Үгүй.
Бэлэн багцын хамгийн том давуу тал бол цаг хэмнэх, үндсэн хэрэгслүүдээ нэг дор харах боломж.
Ялангуяа юу авахаа мэдэхгүй байгаа үед багц нь checklist шиг ажиллаж болно.
Гэхдээ бэлэн багц гэдэг нь:
“Танай хүүхдийн багш яг үүнийг 100 хувь шаардана.”
гэсэн баталгаа биш.
Тиймээс хамгийн зөв ашиглах арга нь:
багцын агуулгыг харна,
багшийн жагсаалттай тулгана,
гэрт байгаа зүйлээ хасна,
дутагдаж байгааг нэмнэ,
хүүхдэд тохирох эсэхийг шалгана.
Өөрөөр хэлбэл бэлэн багцыг шийдвэрийг орлох зүйл биш, шийдвэрийг хурдан болгох хэрэгсэл гэж ашиглаарай.
Хичээлийн хэрэгсэл дээр мөнгө хэмнэхээс илүү чухал нэг зүйл бий
Ихэнх зөвлөгөө:
“Ингэвэл мөнгө хэмнэнэ.”
гэдэг дээр төгсдөг.
Мөнгө хэмнэх мэдээж чухал.
Гэхдээ хүүхдийн хичээлийн хэрэгслийн худалдан авалт дээр үүнээс өөр нэг том үр дүн бий.
Гэрт хэрэггүй зүйл хуримтлагдахгүй.
Хэрэглээгүй дэвтэр.
Хүүхдэд таалагдаагүй бал.
Буруу хэмжээтэй хавтас.
Дахин дахин авсан хайч.
Мартагдсан пенал.
Хэзээ ч задлаагүй зургийн материал.
Эдгээр нь зөвхөн мөнгө биш.
Гэрийн зай, анхаарал, эмх цэгцийн асуудал болно.
Хүүхэд ч олон зүйл дундаасаа хэрэгтэйгээ олох гэж будилна.
Цөөн боловч зөв сонгосон хэрэгсэл хүүхдэд илүү хялбар байж болно.
“Бусад хүүхэд бүгд авчихсан байвал?” гэдэг айдсыг яах вэ?
Хичээлийн шинэ жилийн худалдан авалт нийгмийн харьцуулалттай маш амархан холбогддог.
Хүүхэд:
“Манай ангийн хүүхэд ийм цүнх авсан.”
“Найз маань 30 өнгийн балтай.”
“Тэр хүүхэд шинэ пеналтай.”
гэж хэлж болно.
Энэ бол хэвийн.
Гэхдээ хүүхдийн хүсэл бүрийг “хичээлийн шаардлага” гэж тайлбарлах албагүй.
Эцэг эх:
“Хэрэгтэй зүйлээ авна. Нэмэлт сонголтоо төсөвтөө багтааж хамт шийднэ.”
гэсэн маш энгийн дүрэмтэй байж болно.
Хүүхэд өөрөө сонголтод оролцоно.
Гэхдээ сонголт хязгаартай.
Энэ бол хичээлийн хэрэгсэл худалдаж авахаас гадна хэрэгцээ, хүсэл, төсөв гэсэн гурван ойлголтыг бодитоор сургах боломж.
9 сарын 1 бол худалдан авалтын deadline биш
Хичээлийн шинэ жил эхлэх өдөр бол чухал өдөр.
Гэхдээ хичээлийн хэрэгсэл худалдан авах боломж тэр өдөр хаагдчихгүй.
Энэ ойлголтыг л өөрчилбөл хичээлийн бэлтгэл илүү тайван болно.
Бүхнийг 8 сарын сүүлийн долоо хоногт төгс шийдэх албагүй.
Зарим зүйлээ эхний өдрөөс бэлдэнэ.
Заримыг багшийн мэдээллийн дараа авна.
Заримыг дуусахаар нь нөхнө.
Заримыг огт авах шаардлагагүй гэдгээ хичээл эхэлсний дараа ойлгоно.
Энэ бол бэлтгэл дутуу хийж байгаа хэрэг биш.
Харин бодит хэрэглээнд тулгуурлаж байгаа хэрэг.
Худалдан авахаасаа өмнө өөрөөсөө асуух 10 секундийн асуулт
Дараагийн удаа хүүхэд эсвэл та өөрөө ямар нэгэн Хичээлийн хэрэгсэл: 9 сарын 1-с хойш хэрэггүй болдог зүйлс сагсандаа хийх гэж байвал ганц асуулт асуугаарай.
“Энэ зүйлийг яг хэзээ ашиглах вэ?”
Хариулт:
“Маргааш.”
бол одоо авах хэрэгтэй байх магадлал өндөр.
“Багш хэлбэл.”
бол хүлээж болно.
“Хэзээ нэгэн цагт.”
бол дахин нэг бод.
“Гэрт байгаа.”
бол шинээр авах шаардлагагүй байж болно.
“Дуусахаар.”
бол нөхөж авах ангилал.
Энэ ганц асуулт олон импульс худалдан авалтыг зогсоож чадна.
Эцэг эхчүүдэд зориулсан 9 сарын эхний долоо хоногийн жижиг дүрэм
Хичээл эхэлсний дараа өдөр бүр шинэ юм худалдаж авах шаардлагагүй.
Харин эхний долоо хоногийн төгсгөлд нэг удаа хүүхдийн цүнх, ширээ, хэрэгслийн савыг хамтдаа шалга.
Ямар зүйл ашиглагдсан байна?
Юу огт хүрээгүй байна?
Юу аль хэдийн дуусах гэж байна?
Юу хоёр, гурваараа давхар байна?
Багш юу нэмж хүссэн бэ?
Юуг авч явахад хүүхдэд хэцүү байна?
Эндээс дараагийн худалдан авалтын жагсаалт гарна.
Тэр жагсаалт 8 сарын сүүлийн жагсаалтаас хамаагүй бодит байна.
Тэгэхээр 9 сарын 1-с хойш яг юу “хэрэггүй” болдог вэ?
Эцэст нь хэлэхэд:
харандаа хэрэггүй болдоггүй.
дэвтэр хэрэггүй болдоггүй.
хавтас хэрэггүй болдоггүй.
зураг урлалын хэрэгсэл хэрэггүй болдоггүй.
Харин 9 сарын 1 өнгөрөхөд нэг зүйл үнэхээр хэрэггүй болж эхэлдэг.
“Бүгдийг яг одоо авах ёстой” гэсэн яаралт.
Хичээл эхэлсэн хойно бодит хэрэглээ харагдана.
Хүүхдийн дадал харагдана.
Багшийн шаардлага тодорхой болно.
Хэрэглэх хэмжээ тодорхой болно.
Тэгээд дараагийн худалдан авалт илүү ухаалаг болно.
Тиймээс шинэ хичээлийн жилд хүүхдээ сайн бэлдэхийн тулд хамгийн олон зүйл худалдаж авах шаардлагагүй.
Яг хэрэгтэй зүйлийг, хэрэгтэй үед нь, хүүхдэдээ тохируулж сонгох л хамгийн чухал.
Хэрэв одоо хичээлийн хэрэгслээ сонгож байгаа бол эхлээд гэрт байгаа зүйлээ шалгаад, хүүхдийнхээ анги болон багшийн шаардлагатай тулгаарай.
Дараа нь үнэхээр дутаж байгаа хичээлийн хэрэгслээ ангиллаар нь харьцуулж сонгоход хангалттай.
Хичээлийн бэлтгэл гэдэг нэг өдрийн том худалдан авалт биш. Бүтэн жилийн турш үргэлжлэх зөв сонголтын процесс юм.